Ο ναός της Αγίας Του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη είναι ο ναός – σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον Χριστιανισμό, αφού αποτέλεσε τον πιο μεγαλοπρεπή ναό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο ιστορικός Προκόπιος ο Καισαρεύς θα γράψει για τον ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας ότι: «Ούκ ανθρωπεία δυνάμει η τέχνη, αλλά Θεού ροπή το έργον αποτετόρνευται». Από τη στιγμή που ο Ιουστινιανός έκτισε την Αγία Σοφία με τη σημερινή της μορφή, έργο ανυπέρβλητο για την εποχή, πολλοί τη θεωρούσαν ως ένα ομοίωμα του ουρανού στη γη κι έργο όχι ανθρώπινης τεχνικής, αλλά Θεϊκής παρεμβάσεως.

Δεν είναι τυχαίο ότι τη δημιουργία της συνόδευαν πάντα ιστορίες, θρύλοι και παραδόσεις, όπως και η ιστορία του Αυτοκράτορα με το μελίσσι, που δημιούργησε το σχέδιο της Αγιά Σοφιάς. Σύμφωνα με το θρύλο, ο Αυτοκράτορας, μη ικανοποιημένος από τα σχέδια του πρωτομάστορα για το ναό, προσήλθε μία Κυριακή στη Θεία Λειτουργία. Όταν ο Πατριάρχης του έδωσε το αντίδωρο, του έπεσε από τα χέρια, το πήρε μία μέλισσα και πέταξε μακριά.

Ο Αυτοκράτορας έδωσε διαταγή να εξετάσουν όλοι οι μελισσοκόμοι τα μελίσσια τους για να βρεθεί το αντίδωρο. Το αντίδωρο βρέθηκε μέσα σε μία κυψέλη του πρωτομάστορα. Μέσα εκεί, οι μέλισσες είχαν κατασκευάσει από κερί, ένα θαυμαστό ομοίωμα της Αγιά Σοφιάς. Αυτός ο θρύλος ενέπνευσε και τον Γεώργιο Βιζυηνό να γράψει το ποίημα «Αγιά Σοφιά».

Πολλά χρόνια πριν, ο Μέγας Βασίλειος είχε περιγράψει την κοινωνία των μελισσών, ως την ιδανική κοινωνία και τη χρησιμοποιούσε ως παράδειγμα σε πολλούς λόγους του. Νουθετούσε τους νέους στη διάκριση, για το τι θα επιλέγουν στη ζωή τους, στη μελέτη τους. Έλεγε: «Οι μέλισσες δεν πετάνε σε όλα τα λουλούδια με τον ίδιο τρόπο. Κι όπου καθίσουν, δεν κοιτάνε να τα πάρουν όλα. Παίρνουν μονάχα όσο χρειάζεται στη δουλειά τους και το υπόλοιπο το παρατούν και φεύγουν. Έτσι κι εμείς, αν είμαστε φρόνιμοι θα πάρουμε απ’αυτά τα κείμενα ό,τι συγγενεύει με την αλήθεια και μας είναι χρήσιμο και τα υπόλοιπα θα τα αφήσουμε πίσω μας». Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζει τον Μέγα Βασίλειο ως μέλισσα: «’Ω θεία και ιερά της Χριστού εκκλησίας μέλισσα, Βασίλειε παμμακάριστε…»

Από την Καινή Διαθήκη μαθαίνουμε ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής τρέφεται με άγριο μέλι ενώ και οι μαθητές προσφέρουν στον Αναστημένο Χριστό να φάγει κηρήθρα. «οι δε επέδωκαν αυτώ ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου» (Λουκ. 24,42).

Πολλοί Άγιοι όπως ο Άγιος Γρηγόριος, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κι άλλοι, έχουν αναφερθεί στην τέλεια κοινωνία της μέλισσας, ως ένα παράδειγμα μοναδικό για τον άνθρωπο. Παρομοιάζουν δε τη κοινωνία των μελισσών ως ένα πρότυπο για το ποίμνιο και στο πώς πρέπει μία κοινωνία να λειτουργεί.

Επίσης, χαρακτηριστικός είναι και ο βίος του Αγίου Φιλάρετου και προστάτου των μελισσοκόμων, γνωστός για την ελεημοσύνη του μέσα από τα μελίσσια του, ενώ στη Χαλκιδική κάθε χρόνο εορτάζεται το πανηγύρι του Αγίου Στεφάνου του Πρωτομάρτυρος, επί τη ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου που στην περιοχή αναφέρεται κι ως Άγιος Στέφανος ο Μελισσάς, Προστάτου της Αρναίας και των μελισσουργών της περιοχής.

Αξίζει να αναφερθεί επίσης πως τα θυρανοίξια της Αγίας Σοφίας πραγματοποιήθηκαν στις 27 Δεκεμβρίου του 537, ημέρα εορτής του Αγίου Στεφάνου του Πρωτομάρτυρος.

Το 2006, ο Θεός έφερε τα βήματά μου στην οροσειρά των Αγράφων της Πίνδου και εγκαταστάθηκα στην Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου, στο Κατούσι Καρδίτσης. Από τα πρώτα πράγματα που πληροφορήθηκα για τη Μονή ήταν ότι μια θαυμαστή ιστορία, με ένα άγριο μελίσσι το οποίο είχε κτίσει την κυψέλη του μέσα σε ένα ντουλάπι εντός του Ιερού του Ναού, περνώντας από μία σχισμή στις πέτρες του τοίχου.

Μου διηγήθηκαν οι ιερείς που λειτουργούσαν εκεί παλαιότερα, ότι το μελίσσι ζούσε μέσα στο ιερό του ναού και κάθε χρόνο στην πανήγυρη στις 8 Σεπτεμβρίου, όταν έδιναν το αντίδωρο στους πιστούς, έκοβαν κι ένα μικρό κομμάτι κηρήθρας και το έδιναν μαζί ως ευλογία. Οι μέλισσες ζούσαν εντός του Ιερού Ναού και πετούσαν πολλές φορές την ώρα της λειτουργίας, χωρίς όμως να ενοχλούν κανένα.

Η ιστορία αυτή κράτησε αρκετά χρόνια μέχρι περίπου το 2004, όπου το μελίσσι πέθανε εξαιτίας της αδιαφορίας ενός μοναχού που εγκαταβίωνε στη μονή εκείνο το διάστημα. Μετά από καιρό γνώρισα τον μελισσοκόμο που επισκέφθηκε τη Μονή και μου διηγήθηκε και αυτός την ιστορία του μελισσιού, πώς το μελίσσι είχε μία ασθένεια και πώς συνέστησε στον μοναχό μία θεραπεία για να σωθεί το μελίσσι, αλλά ένεκα της αδιακρισίας του Μοναχού που είπε ότι “δεν χρειάζεται”, το μελίσσι πέθανε μετά από λίγο καιρό…

Τον Αύγουστο του 2007 επισκέφθηκε την μονή ο ιερομόναχος π. Αναστάσιος Τσικριτσάκης με καταγωγή από την Κρήτη με τον αδελφό του ιερομόναχο π. Λεόντιο που ήταν ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Μεταμορφώσεως των Βραγγιανών. Τον π. Αναστάσιο συνόδευε κι ένα ζευγάρι που είχαν σκοπό να κάνουν ρεπορτάζ για τον τηλεοπτικό σταθμό STAR CHANNEL για τα μοναστήρια της περιοχής των Αγράφων και όταν ρώτησαν αν υπάρχει κάποια ιστορία σημαντική για αυτό το μοναστήρι, θυμήθηκα την εντυπωσιακή ιστορία των μελισσών.

Ο π. Αναστάσιος, με αφορμή αυτό το γεγονός, μου πρότεινε να φιλοτεχνηθεί μία εικόνα της Παναγίας που να έχει σχέση με την μέλισσα, αφού κι ο ναός ήταν αφιερωμένος εις το Γενέσιον της Θεοτόκου. Μάλιστα, ο π. Αναστάσιος πρότεινε η εικόνα να ονομαστεί Παναγία η Μελισσού.

Εκείνη την εποχή σε ένα κτήμα που είχα κοντά στη γενέτειρά μου στα Τρίκαλα, είχα εγκαταστήσει 33 κυψέλες μελισσών. Τέλη Μαΐου του 2008, τα μεταφέραμε στο μοναστήρι της Παναγίας γιατί είχε το ιδανικό υψόμετρο. Το ερχόμενο φθινόπωρο, όταν μεταφέραμε από το Μοναστήρι τα μελίσσια πίσω στο κτήμα επικοινώνησε μαζί μου ο άνδρας από το ζευγάρι και με ρώτησε αν έχει φιλοτεχνηθεί η εικόνα της Παναγίας.

Τους απάντησα ότι δεν την είχαμε δημιουργήσει ακόμη, ένεκα της υπακοής μου στον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Κύριλλο, γιατί όταν του διηγήθηκα την ιστορία και την προτροπή για τη δημιουργία της εικόνος, απάντησε δυστυχώς αρνητικά…!

Εκείνη τη στιγμή ένα πνευματικό μου παιδί ο Στέφανος Πολυγένης από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας , που μεταφέραμε μαζί τα μελίσσια και άκουγε τη συζήτηση, δεσμεύτηκε από εκείνη τη στιγμή να δημιουργηθεί η εικόνα με δική του πρωτοβουλία. Ήταν τέλη Οκτωβρίου του 2008. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον κουμπάρο του Σπύρο, αγιογράφο, και του περιέγραψε πώς θα ήθελε να είναι αυτή η εικόνα, κυρίως η Κυρία Θεοτόκος να είναι σε νεαρά ηλικία, λίγο πριν γεννήσει τον Ιησού Χριστό.

Ο αγιογράφος απάντησε, ότι δεν υπάρχει στην βυζαντινή αγιογραφία αυτή η εικόνα, όμως δεσμεύθηκε ότι θα προσπαθήσει να τη δημιουργήσει. Αφού ολοκλήρωσε το μεγαλύετρο μέρος της εικόνος και έφτασε εις το Άγιον πρόσωπον της Κυρίας Θεοτόκου, έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και σταμάτησε η αγιογράφηση για μερικούς μήνες.

Ο αγιογράφος παρακάλεσε τότε την Παναγία να τον θεραπεύσει και να ολοκληρώσει την αγιογραφία και πράγματι η προσευχή του εισακούστηκε, απεκαταστάθει η υγεία του και συνέχισε την αγιογράφηση του προσώπου.

Πιστεύω ότι αυτό ήταν μία παρέμβαση της Παναγίας στον αγιογράφο, ούτως ώστε να φτιαχτεί το Άγιο πρόσωπό της με πολλή ταπείνωση και προσευχή.

Έτσι το Σεπτέμβριο του 2009 είχε δημιουργηθεί η πρωτότυπη και λιτή εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς, και φυλασσόταν στο σπίτι του κ.Πολυγένη.

Έκείνες τις ημέρες που η εικόνα έφτασε στο σπίτι της οικογενείας, η σύζυγος θεώρησε ότι άλλη μία εικόνα, είναι υπερβολή για το σπίτι και την έβγαλε από το σπίτι σε ένα βοηθητικό χώρο. Το ίδιο βράδυ και ξημερώματα της επόμενης ημέρας, η Παναγία επισκέφθηκε στον ύπνο της την εξάχρονη κόρη του ζευγαριού. Είδε στον ύπνο της να βρίσκεται με όλα τα μέλη της οικογένειάς της, τον παππού της και τη γιαγιά της και η Παναγία της ένευσε να έρθει κοντά της στην αυλή του σπιτιού. Η Κυρία Θεοτόκος της έδωσε στο χέρι ένα μεγάλο πλατανόφυλλο, λέγοντας ότι: “Θα ξανάρθω την άνοιξη”. Η κόρη όταν ξύπνησε μετά από αυτό το θαυμαστό όνειρο ξύπνησε και τη μητέρα της λέγοντάς της: “Μαμά σήκω, είδα μία Αγία”. Η μητέρα αντέδρασε γιατί ήταν πολύ νωρίς το ξημέρωμα και το σχολείο. Η κόρη επέμεινε: “Μαμά, θα με ακούσεις επιτέλους να σου πώ τί έιδα;” Η κόρη της εκμυστηρεύθηκε το όνειρο και το πρωί η μητέρα την οδήγησε στο σαλόνι για να της υποδείξει στις εικόνες ποιά αγία μπορεί να είδε. Αμέσως όμως αντιλήφθηκε ότι η Αγία που είδε ήταντελικά η Παναγία η Μελισσού, η εικόνα που το βράδυ είχε “εξορισθεί” έκω από το σπίτι. Το αποτέλεσμα ήταν μητέρα και κόρη να συγκλονισθούν από αυτό το γεγονός.

Ένα μοναχός μελισσοκόμος από τα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους, όταν πληροφορήθηκε αυτή την θαυμαστή ιστορία, ζήτησε η εικόνα αν γίνεται να μεταφερθεί στο Άγιον Όρος ως ευλογία για τα μελίσσια του και πράγματι η εικόνα για περίπου ένα έτος βρέθηκε στην εκκλησία του κελλιού του που είναι αφιερωμένο στους Αγίους Αθωνίτες Πατέρες.

Όταν η εικόνα επέστρεψε από το Άγιον Όρος στα Τρίκαλα, ένα μελισσοκόμος Κ.Κ. γνωστός και φίλος του κ.Πολυγένη, του εκμυστηρεύθηκε ένα πρόβλημα που είχε με τα μελίσσια του. Ο κ.Πολυγένης του πρότεινε να του δώσει την εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς, για όσο διάστημα χρειαστεί μέχρι να αποκατασταθεί η υγεία των μελισσών. Πράγματι σε ένα χρόνο περίπου, το μελίσσι έγινε καλά και άρχισε να αυξάνεται και σε πληθυσμό και σε παραγωγή.

Το Πάσχα του 2017, με προσκάλεσε ο π. Αναστάσιος στο νέο μοναστήρι που είχε εγκατασταθεί στο νησί της Ρόδου, στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Αρταμίτη για να συνεορτάσουμε μαζί το Άγιο Πάσχα. Εκείνες τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος, με επισκέφτηκαν εκεί κάποια παιδιά από τα Τρίκαλα που ήταν παράγοντες της ομάδας καλαθοσφαίρισης της πόλης και ήθελαν να με ευχαριστήσουν, γιατί τους είχα δώσει την ευλογία μου από το πρώτο παιχνίδι να αγωνιστούν εκείνη τη χρονιά στο Πρωτάθλημα της Α1 Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος. Το πρώτο τους παιχνίδι ήταν Τρίκαλα-Ρόδος και το τελευταίο ήταν Ρόδος- Τρίκαλα, την Μ.Πέμπτη.

Αρχηγός της ομάδας ήταν ο ίδιος ο μελισσοκόμος που είχε κρατήσει στο σπίτι του την εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς για ένα περίπου χρόνο. Ο κ.Πολυγένης όταν είχε παραδώσει ο ίδιος την εικόνα σε αυτό το παιδί, του είπε να μην την επιστρέψει στον ίδιο αλλά να την πάρει μαζί του στο τελευταίο παιχνίδι της ομάδος στη Ρόδο και να παραδώσουν την εικόνα στον π. Αναστάσιο, τον άνθρωπο που είχε δώσει εξαρχής το όνομα στην εικόνα.

Η εικόνα έτυχε επίσημης υποδοχής με λιτανεία στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αρταμίτου.

Ο π. Αναστάσιος μετά από το δώρο της εικόνας που παρέλαβε, αποφάσισε να ανταποδώσει μαζί με τον αδελφό του την ευγενική χειρονομία και να φροντίσει να φιλοτεχνηθεί μια ανάλογη εικόνα μεγάλης αξίας και τέχνης. Πράγματι η εικόνα δημιουργήθηκε από σπουδαίο αγιογράφο τον κ.Φίλιππο Μαρκόπουλο και παραδόθηκε στις 22 Αυγούστου του 2018 στην Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων, προσφερόμενη σε εμένα ως δώρο, σπουδαία από πνευματικής άποψης αλλά και ως αριστουργηματικό έργο τέχνης. Αφού παρέμεινε στο Καθολικό της Αγίας Τριάδος ως τις 8 Νοεμβρίου του 2018, ο π. Αναστάσιος μου έδωσε την εντολή και ευχή και με την ευλογία του Ηγουμένου και αδελφού του, η εικόνα να χρησιμοποιηθεί όπως με φωτίσει ο Θεός.

Ένα πρωινό, στο διάστημα παραμονής της εικόνος στο Καθολικό του Κυριακού της σκήτης των Καυσοκαλυβίων, το παιδί που διακονούσε το Κυριακό της Αγίας Τριάδος, εκεί που οι προσκυνητές ανάβουν τα κεριά, επλημμύρισε τον χώρο ευωδία από κηρύθρα και την γεύση της στο στόμα του. Εκείνη τη στιγμή στη θέση της Παναγίας της Ελεούσης που ήταν στο προσκυνητάρι, εμφανίστηκε ως εκ θάυματος η πρωτότυπη εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς, από την οποία ακούστηκε η φωνή της να λέει τρεις φορές: “Θα γίνω παγκόσμια!”. (Δοξαστικόν ήχος Α’ Η παγκόσμιος δόξαν

Στις 9 Νοεμβρίου του ίδιου έτους η εικόνα μεταφέρθηκε στα Τρίκαλα, στον Ι.Ν. του Αγίου Θωμά. Στις 11 Μαΐου του 2019, λίγο πριν ολοκληρώσω τη θητεία μου ως Δίκαιος στη σκήτη Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων, μετέφερα ένα πιστό αντίγραφο της εικόνος στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου Αρταμίτη στη Ρόδο, όπου έγινε επίσημη υποδοχή με τις ευλογίες του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου κ. Κυρίλλου ο οποίος έγραψε και το απολυτίκιο της Παναγίας Μελισσούς και τοποθετήθηκε στο καθολικό της μονής.

Η 20η Μαΐου έχει οριστεί να εορτάζεται κάθε χρόνο η Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας. Όλη η ανθρωπότητα γνωρίζει τη σημασία της ύπαρξης της μέλισσας για τη διατήρηση της ζωής στη γη και την ισορροπία των οικοσυστημάτων. Η μέλισσα είναι ένα μοναδικό δώρο του Θεού στον άνθρωπο, μία διαρκής ευλογία που εμείς οφείλουμε να διατηρούμε ως κόρην οφθαλμού.

Οφείλουμε προς δόξαν Θεού και συντασσόμενοι με το πνεύμα των Αγίων που χρησιμοποιούσαν το παράδειγμα της μέλισσας, να προβάλλουμε σήμερα σε όλο τον κόσμο την άριστη και ιδανική κοινωνία της μέλισσας για το καλό της ανθρωπότητας και το καλό όλου του κόσμου. Οι Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο ανάβουν ένα κερί, από το κερί της μέλισσας, αυτού του ευλογημένου πλάσματος για να προσευχηθούν στον Ύψιστο και στην Κυρία Θεοτόκο, για να λάβουν τη βοήθεια σε όλα τους τα προβλήματα, αλλά και για να δοξάσουν το Θεό για τις ευεργεσίες του.

Ειδικά στις σημερινές δύσκολες εποχές, είναι επιτακτικό να ακούσουμε τη φωνή των Τριών Ιεραρχών και όλων των Αγίων, που με τα παραδείγματά τους μας δείχνουν τον δρόμο, για μία ιδανική χριστιανική κοινωνία.

Υπηρετώντας τις παρακαταθήκες του Αγίου Πορφυρίου εργαζόμαστε ακούραστα για την προβολή της Ορθοδοξίας και οικουμενικότητας του Ελληνικού Πολιτισμού ως παγκόσμιο αγαθό και ως μορφωτικό θησαυρό της Οικουμένης.

Το ενδιαφέρον μας οφείλουμε να είναι είναι ιδιαίτερα για την πολιτιστική, πνευματική, κοινωνική και περιβαλλοντολογική ανάπτυξη και συνείδηση με κέντρο και πρότυπο τη μέλισσα και την προστασία της τελευταίας, για τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Αιτία και αφορμή της εικόνος της Παναγίας της Μελισσούς ήταν να δημιουργηθεί το Βυζαντινό Κέντρο Πολιτισμού που θα φέρει το όνομά της. Ξεκίνησε στις 29 Μαΐου του 2023 και αποπερατώθηκε στις 5 Μαΐου του 2024.

Εορτάσαμε για πρώτη φορά την εικόνα της Παναγίας στον Ναό του Αγίου Θωμά του Βυζαντινού Κέντρου Πολιτισμού “Παναγία Μελισσού” την ημέρα της ψηλάφησης του Αποστόλου Θωμά (12/5/2024).

Η δημιουργία του Βυζαντινού Κέντρου Πολιτισμού «Παναγία Μελισσού» είναι μέρος αυτής της προσπάθειας για την ευαισθητοποίηση του κοινού σε παγκόσμιο επίπεδο, πρωτίστως τιμώντας την Παναγία μας ως Μητέρα του Χριστού μας και προστάτιδός μας. Πρέπει να είμαστε συντονισμένοι σε μία αρχή και να ακολουθούμε το παράδειγμα της μέλισσας ως πρότυπο της κοινωνίας του Θεού. Και όπως έλεγε ο άγιος Πορφύριος: «Όταν αγαπάμε χωρίς να επιδιώκουμε να μας αγαπάνε, θα μαζεύονται όλοι κοντά μας σαν τις μέλισσες. Αυτό ισχύει για όλους».

Το 2019 καταστράφηκε ο ναός της Παναγίας των Παρισίων. Το θαυμαστό γεγονός μέσα σε αυτή τη καταστροφή ήταν ότι επέζησαν από την πυρκαγιά και τους τοξικούς καπνούς 180.000 μέλισσες που ζούσαν στην οροφή του κτιρίου.

Στο γεγονός αυτό αναφέρθηκαν παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία. Όμως τα θαυμαστά γεγονότα και τα σημεία των καιρών δε συμβαίνουν ποτέ τυχαία! Η Παναγία δεν προστάτευσε αυτόν τον κτιστό ναό, αλλά προστάτευσε αυτά τα ευλογημένα έντομα τις μέλισσες που εργάζονται ακούραστα για τη σωτηρία της ζωής στον πλανήτη των ανθρώπων.

Μαθαίνοντας τη θαυμαστή διάσωση των μελισσών στο Παρίσι, το πρώτο πράγμα που ένιωσα είναι την Χάρη της Παναγίας μέσα από αυτή την εικόνα, που όντως επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η δημιουργία της εικόνας έγινε με την Χάριν της και ότι η ίδια προστατεύει τις μέλισσες, αποδεικνύοντας ότι η διάδωση των μελισσών είναι ένα μεγάλο θαύμα της σε παγκόσμιο επίπεδο, που επιβεβαίωνει ότι πράγματι θα γίνει παγκόσμια…!

Για όλους τους παραπάνω λόγους, θέλησα να επικοινωνήσω με την Γαλλική Πρεσβεία στην Ελλάδα και να προσφέρουμε ως δώρο στον Γαλλικό λαό, ένα εξίσου όμορφο και περίτεχνο αντίγραφο της εικόνος (το οποίο είχε έρθει στο Βυζαντινό Κέντρο στις 19/4/2024), με αφορμή και την επικείμενη επαναλειτουργία του ανακαινισμένου ναού που θα είχε εγκαίνια σε λίγους μήνες. Παρόλη την επιθυμία για επικοινωνία, αν δεν το επιτρέπει η ίδια η Κυρία Θεοτόκος με τον τρόπο που η ίδια επιθυμεί δεν μπορεί να συμβεί τίποτα. Έτσι, ενώ δεν βρίσκαμε ανταπόκριση από την πλευρά της Γαλλικής Πρεσβείας, ενώ αποστείλαμε δύο φορές επιστολή, επικοινώνησα με τον π.Αναστάσιο από την Ρόδο, ο οποίος διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον βουλευτή Δωδεκανήσου και πρώην Υφυπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ.Γιάννη Παππά. Ο Υπουργός μου ζήτησε αντίγραφο της επιστολής που απέστειλα στη Γαλλική Πρεσβεία για να την παραδόσει ο ίδιος στον Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος κ.Γιώργο Γεραπετρίτη, κι έτσι να δοθεί στην Γαλλική Πρεσβεία με τον πιο επίσημο τρόπο και να πραγματοποιηθεί η σκέψη μου για να δοθεί στη Γαλλική Προεδρία και στον Γαλλικό λαό η εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς, για τους λόγους που ήδη προανέφερα.

Να σημειώσω όταν έφτασε στα χέρια της Γαλλίδας Πρέσβειρας στην Ελλάδα της κας Laurence AUER, μία εμπεριστατωμένη επιστολή αναφέροντας τους λόγους και τους υψηλούς συμβολισμούς για τους οποίους επιθυμούμε να αποστείλουμε την εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς στη Γαλλία και στο Παρίσι, η Γαλλίδα Πρέσβης αφού διάβασε την επιστολή αναφώνησε: “Ποιός το σκέφτηκε αυτό; Είναι Θεϊκό!!!” Κι αμέσως προέβη σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες αρχικά για να αντιληφθεί η Γαλλική Προεδρεία τη σημασία του δώρου και παράλληλα η εικόνα της Παναγίας της Μελισσούς να αποδοθεί από τον υψηλότερο θεσμό της Ελληνικής Δημοκρατίας που είναι η Ελληνική Προεδρία, στην αντίστοιχη Γαλλική Προεδρία και στον Γαλλικό λαό ως δώρο για την επαναλειτουργία του ιστορικού ναού της Παναγίας των Παρισίων. Tα εγκαίνια του ναού είχαν ορισθεί στο διήμερο 7-8 Δεκεμβρίου του 2024 με παρουσία ηγετών από όλο τον κόσμο.

Συνοδεία πνευματικών μου τέκνων, συνόδευσαν στις 2 Δεκεμβρίου 2024 (ημέρα εορτής του Αγίου Πορφυρίου) την εικόνα από το Βυζαντινό Κέντρο Πολιτισμού “Παναγία Μελισσού” στο Υπουργείο Εξωτερικών, που είχε ζητήσει την εικόνα για να προετοιμαστεί κατάλληλα για την μεταφορά της στη Γαλλία με το Ελληνικό Προεδρικό αεροσκάφος, συνοδευόμενο από την τ.πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.Σακελλαροπούλου.

Κατά τη μεταφορά της εικόνος από τα Τρίκαλα στην Αθήνα, αστυνομικοί της ομάδας Ζ συνόδευσαν το όχημα προπορευόμενοι επιλέγοντας την πορεία από την είσοδο της πόλης μέχρι το Υπ. Εξωτερικών. Προς έκπληξή μας η πορεία πέρασε δίπλα από την πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα και τον Ι.Ν. Αγίου Γερασίμου, ναό τον οποίο υπηρέτησε για 33 ολόκληρα χρόνια ο πνευματικός μου πατέρας Άγιος Πορφύριος. Ήταν ένα ακόμη σημείο ότι όλα πραγματοποιούνται με τη δική του ευλογία!

Η εικόνα τελικά έφτασε στη Γαλλία με το Προεδρικό αεροσκάφος στις 7 Δεκεμβρίου, παρά το γεγονός ότι παρουσιάστηκαν μηχανικά προβλήματα, σε όλα τα ελληνικά αεροσκάφη και βρέθηκαν ανταλλακτικά την τελευταία στιγμή! Το αεροσκάφος ετοιμάστηκε ολονυχτίς και πέταξε το πρωί!

Η εικόνα έφτασε στη Γαλλία ως ένα δώρο για τον Γαλλικό λαό και να τους υπενθυμίσει ότι εκείνη έσωσε τις μέλισσες και να τους επαναφέρει στο πρότυπο της κοινωνίας των μελισσών.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΥΡΑΣ