Mε αφορμή τους κριτικούς που στάζουν χολή και ξίδι περί “αγιοποίησης” του Καποδίστρια (λες και το έχει ανάγκη εκείνος), δεν είδαμε ποτέ αναφορά ή κριτική περί μυθοπλασίας στο ότι μία αληθινή ιστορία ένός Ορθοδόξου μάρτυρα, αφαίρεσαν ότι σχετικό με Ορθοδοξία και το έκαναν μύθο για το Hollywood… Φυσικά ο στόχος θα είναι ΠΆΝΤΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ!
Ρομπέν των Δασών – Ένας Ορθόδοξος Επαναστάτης και ο Τελευταίος υπερασπιστής της Ρωμηοσύνης στη Δύση!
Η περίπτωση του Ρομπέν των Δασών δεν μπορεί να κατανοηθεί αποκομμένη από το ευρύτερο εκκλησιαστικό και πνευματικό τοπίο της προ-σχισματικής Βρετανίας. Πριν από τη φραγκο-νορμανδική κατάκτηση, η Εκκλησία των Βρετανικών Νήσων ανήκε οργανικά στη Ρωμανία της Ανατολής, διατηρώντας Ορθόδοξη εκκλησιολογία, ασκητική παράδοση και συνοδικό φρόνημα. Οι Άγιοι της Κελτικής και Αγγλοσαξονικής Βρετανίας —πολλοί εκ των οποίων τιμώνται έως σήμερα στα Ορθόδοξα Συναξάρια— μαρτυρούν αυτή τη ζωντανή πνευματική συνέχεια.
Η Νορμανδική επικράτηση δεν υπήρξε απλώς στρατιωτική ή πολιτική, αλλά πρωτίστως εκκλησιαστική εισβολή. Η αντικατάσταση των Ορθοδόξων επισκόπων από παπικούς κληρικούς, η κατάργηση της τοπικής παράδοσης και η επιβολή φραγκικής θεολογίας οδήγησαν σε συστηματικό διωγμό της Ορθόδοξης ταυτότητας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μορφές αντίστασης όπως ο Ρομπέν ενσαρκώνουν όχι έναν ρομαντικό λαϊκό ήρωα, αλλά έναν τελευταίο υπερασπιστή της Ρωμηοσύνης στη Δύση.
Η μετέπειτα μυθοποίηση του Ρομπέν, απογυμνωμένη από το ορθόδοξο περιεχόμενό της, λειτούργησε ως ιστορική παραχάραξη: ένας μηχανισμός λήθης που απέκρυψε τη βίαιη εκκοπή της Βρετανίας από το σώμα της Ορθόδοξης Ρωμανίας. Έτσι, ο θρύλος διασώθηκε, αλλά το μαρτύριο σιωπήθηκε.
Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε δει ταινίες για τον «Ρομπέν των Δασών» ή έχουμε διαβάσει σχετικά βιβλία για τον ήρωα των φτωχών· λίγοι όμως γνωρίζουν ότι ο Ρομπέν του Λόκλεϊ ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός και ότι στην πραγματικότητα πέθανε εξαιτίας της πίστης του. Εκείνος που έφερε στο φως την αληθινή ιστορία του Ρομπέν των Δασών ήταν ο Ελληνοαμερικανός Ορθόδοξος ιερέας π. Ιωάννης Ρωμανίδης († 2001), απόφοιτος του Πανεπιστημίου Yale και μετέπειτα καθηγητής στις Θεολογικές Σχολές του Harvard, της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Holy Cross της Βοστώνης.
Ο μακαριστός π. Ιωάννης αποκάλυψε ότι ο Ρομπέν ήταν ένας Ορθόδοξος επαναστάτης ο οποίος, μαζί με τον στενό του φίλο «Μικρό Τζον», πολέμησε εναντίον των Φραγκο-Νορμανδών εισβολέων στη Μάχη του Χέιστινγκς το 1066 μ.Χ. Η μάχη αυτή έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου 1066 στη Βρετανία, μεταξύ Αγγλοσαξόνων και Νορμανδών, και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της χώρας. Το αποτέλεσμα ήταν η επικράτηση των Νορμανδών, οι οποίοι εγκαθιδρύθηκαν ως κυρίαρχη δύναμη στη Βρετανία, ενώ πολλοί Ιρλανδοί Σάξονες υποδουλώθηκαν. Άλλοι κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη για να ενταχθούν στο Τάγμα των Βαράγγων του Βυζαντινού Έλληνα αυτοκράτορα, ενώ κάποιοι, όπως ο Ρομπέν, παρέμειναν στην πατρίδα τους για να αγωνιστούν εναντίον του βάρβαρου εισβολέα.
Σε μία νικηφόρα μάχη κατά των Νορμανδών εισβολέων το 1089 μ.Χ., ο Ρομπέν τραυματίστηκε. Κατέφυγε σε ένα κοντινό μοναστήρι ζητώντας άσυλο, όπου, καλυμμένος από αίματα, ζήτησε βοήθεια από μια Νορμανδή μοναχή. Εκείνη όμως τον άφησε να πεθάνει από αιμορραγία, επειδή —όπως αναφέρεται— είχε μόλις αποκηρύξει την Ορθοδοξία χάριν του Παπισμού!
Η ιστορία ότι ο Ρομπέν πολέμησε εναντίον του «κακού βασιλιά Ιωάννη» και υπέρ του «καλού βασιλιά Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου» δεν είναι παρά ένας επιτήδειος μύθος.
Έκτοτε, μετά την τελική ήττα των Ορθόδοξων επαναστατών, ο απλός Ορθόδοξος λαός τοποθετήθηκε από τους Νορμανδούς κατακτητές σε μικρά χωριά και διασκορπίστηκε. Υποχρεώθηκαν να ζουν υπό τη συνεχή και αυστηρή επιτήρηση στρατιωτών, γύρω από περίπου 40.000 κάστρα. Αυτό συνοψίζει τον βασικό λόγο για τον οποίο οι τότε Ορθόδοξοι Ιρλανδο-Βρετανοί σκλάβοι εξαναγκάστηκαν να χάσουν την Πίστη τους, ενώ ταυτόχρονα οι Επίσκοποί τους δολοφονούνταν από τους κατακτητές.